Fakty Historia Bongosów
Historia Bongosów:
Bębny mają różne wielkości. Ten większy nazywany jest hembra, co po hiszpańsku znaczy samica. Większy bęben nazywany jest macho, co po hiszpańsku znaczy samiec. Bębny, które składają się na bongosy są wykonane z drewna, metalu lub materiałów kompozytowych. Naciąg bębna może być wykonany ze skóry zwierzęcej. Skąd to się wzięły?Atlantycki rynek niewolniczy przywiódł bongosy do Ameryki Południowej.Historia grania na bongo sięga Kubańskich styli muzycznych, znanych jako Changui and Son. Style te rozwinęły się pierwotnie we wschodniej Kubie w końcu XIX wieku. Początkowo bongosy miały naciągi, które były montowane i strojone z wykorzystaniem ciepła. W roku 1940 powstały metalowe śruby, dzięki którym strojenie stało się łatwiejsze. Uważa się, że bongosy ewoluowały od czasu Abakua Drum trio "Bonko" i ich prowadzącego bębna Bonko Enmiwewos. Bębny takie są wciąż istotnym elementem w religii Abakuańskiej na Kubie. Gdyby połączyć takie bębny drewnianym mostkiem, wyglądałyby prawie jak dzisiejsze bongosy. Ceramiczne bębny zbliżone do bongosów z naciągami z koziej skóry lub innej skóry zwierzęcej można spotkać w Maroku, gdzie znane są jako tbila. Można je też spotkać w Egipcie i różnych środkowoeuropejskich krajach. Można je usłyszeć, słuchając akompaniamentu flamenco i innej tradycyjnej muzyki hiszpańskiej, częściowo dzięki wpływom mauretańskim w Hiszpanii. Ceramiczne bongosy są jednak bardziej popularne na środkowym wschodzie i w Azji. |
