Historia Bata

Bęben Bata jest dwunaciągowym instrumentem o kształcie klepsydry z różnej wielkości stożkami. Używany był pierwotnie do celów religijnych lub okołoreligijnych przez rdzennych mieszkańców krainy Yoruba w Nigerii oraz przez członków kultu Santeria na Kubie, w Puerto Rico i Stanach Zjednoczonych. Na świecie istniało wiele różnych odmian tego instrumentu, a każda z nich służyła czemu innemu.

Tubylcy z regionów, z których pochodzi bęben używali go w praktykach religijnych, a od wprowadzenia ich na Kubie w 1820 roku stały się częścią kultury jej mieszkańców pochodzenia nigeryjskiego. Czas powstania bębna szacuje się na pięćset lat wstecz. Uważa się, że został wymyślony przez króla ludu Yoruba, Shango. Pomimo długiej historii, świadomość istnienia tego instrumentu praktycznie nie istniała do roku 1800, kiedy niemal 300,000 niewolników pochodzenie Yoruba zostało przewiezionych na Kubę. Religia i wierzenia przywiezione tam przez lud Yoruba dały podstawę Lukumi (lub Santerii na Kubie). Religia spowodowała powstanie pierwszej "Uświęconej" Bata na Kubie w 1830 roku, która została zbudowana przez Yorubę imienia Anabi.

Powoli Bata stawała się częścią Kubańskiej kutury i wkraczała w inne poza religią sfery życia. Po raz pierwszy wykorzystano te instrumenty w transmitowanym przez radio Kubańskie folklorystycznym wystąpieniu w 1935 roku. Od tego czasu coraz częściej korzystano z tego bębna w nagraniach i występach na żywo.

Te "nieuświęcone" bębny Bata nazywa się aberinkula-profane Bata. Inne style zaczęły również sięgać po ten instrument, najczęściej kubańska timba, jazz i hip hop.